Wakker om 4.15u. We sliepen met 24(!) in een municipal in Logrono. En slaapzaal met stapelbedden en 2 kleine ramen(!) opeengepakt als kippen in een legbatterij. Douches en wc’s vuil en smerig, veel te druk en te klein, lawaaierig, zweterig, snurkers (wat een hel(!)). Ideaal,om spullen kwijt te raken. 7 euro voor zo’n troep, schandalig. Maar ik probeer elke dag goedgezind op te staan, negatieve energie verspelen op de Camino is niet de juiste attitude. Degenen die me kennen weten dit al en vinden het magnifiek. Ik lach vanaf minuut 1, ondanks de pijn. Karo heeft een ochtendhumeurtje (om 4u beginnen de eerste zich klaar te maken!). Ik slaag erin om haar te doen lachen en alles te relativeren. Het is ook grappig om te zien hoe ze zich ergert aan de egoïstische pelgrims. Ze is nog jong,ze zal dat wel leren. Eerlijk gezegd zijn er reeds velen die me ‘kennen’ en aanspreken (‘hi,Duirk’?),dat is wel tof. Vandaag zal ik proberen van 21 km te doen, de meesten zullen de zware 31 km aanvatten. Ik doe dit niet, want ik voel ik mijn achillespees dat ik mezelf zal opblazen en de pees mag niet scheuren! De Camino reduceert je leven tot de basiszaken: eten, drinken, voeten verzorgen, slapen en… denken. De eerste week is het fysieke onder druk komen te staan, mijn lichaam is duidelijk niet gewend om 6 tot 8 uur zware arbeid te doen en heeft tijd nodig om daaraan te wennen. En dat vertaalt zich in pijn, ik voel overal pijn (schouder,heup,achillespezen,irritatie door zweet,spieren..). Wat wonderbaarlijk wel goed meewil zijn mijn beide knieën. Dit komt doordat ik vanaf begin april mijn knieën supergoed heb verzorgd gezien de schrik voor ontstekingen daar. De rug protesteert tegen het gewicht van de rugzak. Ik heb intussen al 1kg700 geloosd. Iedereen vindt hier dat ik wel aardig gepakt ben,het is eraan te zien dat ik een blue ben. Je haalt de anciens er zo uit: pezig, bruingebrand, met een kleine rugzak. Ik vraag me af wat daar dan nog in zit. Dingen die ik (na 1 week ervaring) zou thuislaten de volgende keer: wasdraad, spelden, helft medicatie, te veel wasmiddel, poncho, reisboek. Zeker niet mijn positieve energie. Karo vraagt of ze met mij mag starten,geen probleem. De zon schijnt al vroeg om 7u. We slenteren door de ontwakende stad Logrono, daarna in een bosrijke kronkelende omgeving. De eekhoorntjes komen naar de pelgrims toegesprongen, je kan ze bijna aaien. Daarna naast een snelweg. Beu. Niet zo’n toffe etappe. Ik zal mijn herberg zoeken in Ventosa. Karo stapt beter dan ik, Fred (andere Duitser) haalt ons in en ik zeg dat ze niet naar mij moeten kijken, ik ga trager. Best ook voor mij,want ik voel de behoefte om alleen te zijn. Ik zoek een mooie afwisseling tussen overdag alleen stappen en ’s avonds in companie zijn. Dit werkt goed. Alleen stappen geeft me een goed gevoel, ik denk en geniet van de natuur. Nadeel is dat je teveel je pijn voelt. Linkerbroer van Achilles speelt nu ook mee, de rest wil mee. Ik doorkruis de Riojastreek en de resten van een Middeleeuwse herberg,mooi! Ik rust wat na 13 km in een bar in Navarette en drink er een café americano en een verse fruitsap. De koffie is hier zo lekker! Ik stempel mijn credencial nog af, je kan dit in elke bar, bodega, winkel doen, ze hebben allemaal een stempel. Ongelooflijk, maar ik zit buiten aan de bar en er passeren weer 2 ‘bekenden’. Ze drinken een koffie mee. De laatste 7 km zijn lastig,in een open ruimte tussen wijngaarden en grindpaden waardoor de steentjes in je schoenen durven schuiven. Laatste 2 km langs de snelweg,lelijk. Daarna stijgen naar een bergdorpje Ventosa waar ik zal overnachten. Karo zit aan een bar en ziet me komen, ze roept me en ze vraagt of ik iets drink. Ik heb dorst en de albergue is nog niet open. Dus, een bocadillo chorizo en een wijn gaan er zo in! Tegen 13u gaan we naar de Albergue, er staan reeds 6 personen te wachten. Deze kleine albergue is een hemelse plaats: proper,met een gezellige tuin, prachtige hospitaleros. Hier voel je je welkom en dat had ik nu nodig. De batterijen opladen nu. De andere gasten lijken allen super leuk, vooral Engelstaligen. Waar ik ook veel stoef over krijg is blijkbaar mijn talenkennis als Belg, ik word regelmatig ingeschakeld om te vertalen. Als Vlamingen zijn we wel een voorbeeld voor anderen. Vele pelgrims spreken enkel Hun taal. Voeten verzorgen, blog schrijven en in bar gegeten met Karo en een aantal nieuwe vrienden: Matthieu uit Frankrijk, Wendy uit VS, Inke uit Duitsland, Robert uit Nederland en Jogi uit Duitsland. Was erg gezellig en hard gelachen. We willen na het eten blijkbaar allen contact houden, gsmnrs worden uitgewisseld. Matthieu is superblij dat Macron gewonnen heeft. Nog een groepsfoto in de albergue en dan bedje in!  Mijn kamergenoten slapen blijkbaar allemaal al ,stttt. Mijn michelinplannetje dat ik van Milan heb gekregen is zoooo praktisch,maar ziet er niet meer uit,de eerste dag niet goed verteerd☔. Morgen door Najera richting Azofra,enkel 16,8 km. Ik moet me wat sparen, anders komt het niet goed.

 

 

 

 

Mijn wasproduct links,een normaal pelgrimsgewicht rechts!

 

 

Van l naar r: wendy,ikke,Matthieu,Jogi,Robert,Karo en Inke

 

 

 

 

 

  • moe

    Hallo Dirk
    Ik lees op uw blog dat je toch nog vol goeie moed de tocht elke dag verderzet.
    Ik hoop voor u dat Achilles en zijn broer het wat kalmer aandoen en u even laat herademen. Alles rustig bekijken en pauze nemen lijkt me wel zeer verstandig.
    Ik zie jou op die manier ondanks de pijn de eindstreep halen.
    Een dikke knuffel en duwtje in de rug !!!
    moe

    Beantwoorden
  • Leona Moens

    Dag Dirk!
    Een snoer van dagen met telkens een nieuwe belevenis en ontmoetingen waarvan sommige zullen beklijven!

    Hopelijk zingt Achilles weldra een toontje lager…
    Hou wijs de moed er in!
    Ik denk veel aan jou! (klinkt raar hé?)
    Tante Leona

    Beantwoorden
  • Katrien Menschaert

    Tof Dirk! Mega avontuur, intens en onvergetelijk. Ik bewonder je doorzettingsvermogen. Fijn om je blog te lezen. Go, go, gooooooo!!!!

    Beantwoorden
  • Olly

    Ola Dirko,
    Fijn om elke dag jouw verhaal te lezen … elke dag een mooi avontuur !!
    PS: Je hebt al wat uit uw rugzak geloosd … kan je voor ons zo’n paar Reserva Rioja flessen meebrengen? Isabelle zal de paêlla maken 🙂
    Geniet van uw droomavontuur !! Olly.

    Beantwoorden
  • Dorien Mertens

    Dag Dirk,

    Net even de tyd genomen om je blog eens door te nemen! Het lijkt mij een super ervaring om dit mee te maken. De natuur, de rust, de contacten met verschillende mensen en de sportieve en mentale uitdaging! Ik wens je veel succes en doorzettingsvermogen en laat je knie goed soigneren! Op tyd rusten! Blij ervoor gaan! GOFOR IT ! Krachtig bezig! Groetjes van het thuisfront. Dorien

    Beantwoorden
  • Philip De Cock

    Ha den Duirki-Pooh, Om 4u s’morgens al uit uwen nest, is dat wel nodig?
    Je hebt toch den ganse dag om wat te stappen, wij dachten dat je daar was om wat te onthaasten en te herbronnen?
    Ik zou natuurlijk ook liever een jonge deerne volgen vroeg in de ochtend dan nen ouwe pater op blote voeten, een kwestie om die pijnlijke oude pezen wat te vergeten zeker. Wij volgen je hier op de voet ; ) En vergeet niet krakende wagens lopen het langst.
    Doe ze daar de groetjes als je in Burgos bent, want dat kennen wij daar ook. De naam van het hotelletje waar we juist overnachten ben ik vergeten. Maar blijf jij maar mooi op je pad en verzorg die beentjes maar goed zodat we kunnen blijven genieten van al je avonturen.

    Beantwoorden
  • RIA

    Fantastisch wat jij doet Dirk!! Ongeloofelijk veel respect?

    Beantwoorden

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.