Het goede doel in 2016

Erkrido (Eric-Kristien-Dorien) staat voor een groep vrienden die opkomen tegen kanker en er zijn steeds meer acties om geld in te zamelen. Dat geld gaat volledig naar Kom op tegen Kanker. Het wordt o.a. besteed aan wetenschappelijk onderzoek, psychosociale begeleiding, palliatieve zorg en projecten voor kinderen met kanker. Toen Dorien,dochter van Eric en Kristien,in het zesde leerjaar zat, zette ze zich al in voor Kom op tegen Kanker’. Haar motivatie? Ze kende een meisje dat leukemie had. Op een avond zat Dorien naar de tv-show van Kom op tegen Kanker te kijken. Ze was erg onder de indruk. Toen Dorien deel uitmaakte van de kindergemeenteraad, organiseerde ze samen met haar nicht drie jaar op rij een speelmarathon voor Kom op tegen kanker. In 2004 werd Dorien zelf ziek. Negen maanden na haar diagnose,op 12 februari 2005, overleed Dorien. Sindsdien zetten Eric en Kristien haar werk verder. Met ErKriDo organiseren ze elk jaar een benefietavond ten voordele van Kom op tegen Kanker. Eric en Kristien kunnen elke keer weer rekenen op de hulp van heel wat vrijwilligers o.a. vrienden van Dorien, hun ouders, vrienden en kennissen helpen een handje mee. Het zijn eigenlijk een hele groep vrienden die opkomen tegen kanker. Vorige jaren mochten we hun warmte en vrienschap zelf reeds ervaren. Een mooi initaitief gegroeid uit een lokaal verhaal verdient wat ons betreft voor het derde jaar op rij een dikke duw in de rug… WE GO FOR ERKRIDO!

Lees meer
Stijn – 2 augustus

Twee weken geleden beloofde ik aan familie dat ik zeker nog te voet ging langskomen… wel, belofte maakt schuld en dus trok ik zondag 2 augustus mijn stapschoenen aan voor een tocht van ongeveer 25km (heen en terug). Ik vertrok aan een strak tempo en mocht het halverwege al bekopen… ik voelde precies een blaar… Ja lap! Raar vond ik, want vorige week stapte ik een dikke 40 km zonder last te hebben. Daarnaast zorgde de brandende zon ervoor dat ik goed begon te zweten. Toen ik aankwam bij mijn familie in Mollem, waren deze juist bezig aan hun middagmaal. Het leuke was wel dat er een extra bordje klaarstond voor mij! Benen onder tafel schuiven, eens goed eten (en het was zeer lekker!!!) en terug vertrekken. Op aanraden van mijn nonkel nam ik een andere route die veel mooier was. Ik wandelde langs een beekje, bosjes en open velden. Echt prachtig! Voor ik naar huis ging heb ik nog een korte tussenstop gedaan bij mijn grootouders. Eenmaal thuis kon ik de schade opmeten. Een drietal blaren… terug met de voetjes op de grond dus. Misschien ga ik nog wel speciale kousen kopen op de kans op et ontstaan van blaren de doen dalen. Thuis een frisse douche genomen en terug vertrokken richting vrienden waar ik was uitgenodigd om ook eens goed te gaan eten (wat heb ik toch geluk!). Deze keer wel met de auto, want ik wou de voetjes sparen/rust gunnen. Volgende en laatste training: zaterdag 8 augustus :-)!

Lees meer
Stijn, Tijs en Dirk – zondag 26 juli

Eén dag nadat Quintana Froome in de vernieling heeft gereden op Alpe d’Huez starten Stijn, Tijs en ikzelf met onze koninginnenrit van 42 km. Slachtoffer(!) is een mountainbikeroute in Lokeren. Onder een stralende zon straten we goedgemutst aan de wandeling. De youngsters hebben er alvast zin in. Na in het begin wat zoeken (o.a. liepen de jongens wat verloren in Het Verloren Bos) geraken we toch op de juiste omloop. Ik had voor alle zekerheid een plannetje mee, je weet nooit met die jeugdige overmoed J . Er wordt wat gelachen, gezeverd en humor is het beste wapen. Tijs wordt stilaan wakker. Struisvogels willen met ons op de foto, een selfie nemen met nieuwsgierige beestjes doet de sfeer goed. Langs de Durme zien we reigers en mooie fauna en flora, nog steeds onder een stralende zon. Na 20 km komt de hemel dreigen en gaan de sluizen open. Ook het moment voor de twee jonge snaken om de muziek te laten spelen waardoor ieder zijn tempo gaat. Ik los de rol. Stijn vindt gezwind zijn ritme en met zijn lengte moet ik er niet aan denken om hem te volgen. Ook Tijs is een stuk sneller. Maar ik aanvaard mijn lot van de oudste enkleinste en wordt achter de twee anderen een klein puntje aan de horizon. Toch wachten ze af en toe op de oude man, schoon… Stijn verschanst zich zelfs in de mais. Het blijft de hele namiddag regenen en leuk is anders, maar we zetten door. Stijn krijgt vleugels, Tijs volgt maar ik maal ze er door op mijn eigen tempo. We klokken moe maar tevreden af op 41,80 km. Om 17.30u drinken we uitgeregend op de markt van Lokeren een deugddoende warme tas koffie en/of een pintje. Stijn en Tijs zijn er klaar voor, ikzelf voel weer waar ik aan begonnen ben. Terwijl ik huiswaarts rijd denk ik alvast aan de beenmassage die me thuis te wachten staat… daarvoor doet ne mens dit!

Lees meer