Lieve(r) zonder kanker

Op 5 oktober 2025 verloren we onze fantastische vriendin Lieve Keppens aan kanker, en dit na een moedige strijd van meer dan twintig jaar. Lieve was meer dan 45 jaar de hartsvriendin van mijn vrouw Els en ik had het voorrecht dat zij ook een van mijn beste vriendinnen is geworden. Het klikte meteen. Zij was- samen met Wim- jarenlang een van de eerste, meest vurige supporters van mijn uitdagende wandeltochten die ik sedert 2012 doe voor het goede doel. We missen haar enorm. Wat blijft, is haar enorme positiviteit, hoop en levenslust. Wie Lieve kende, weet dat ze ondanks alles bleef kiezen voor warmte, mildheid en verbondenheid. Maar tegelijk was ze een heel sterke vrouw, met een sterke persoonlijkheid die eerlijk en doortastend zei waar het op stond (wee je gebeente als ze 'hangry' was :)). Die kracht willen we blijven uitdragen. Samen stappen we niet alleen om haar te herdenken, maar ook om haar boodschap levend te houden. Het, altijd onverwachte, verlies laat een diepe wonde na. Door samen te stappen, te steunen en te herinneren, proberen we licht te brengen waar gemis zo tastbaar is. Tijdens haar uitvaart lieten Lieve’s laatste woorden een diepe indruk na. Ze vroeg ons één ding, iets eenvoudigs, en tegelijk zo uitdagends: “Wees wat milder en liever voor elkaar. We hoeven het niet altijd eens te zijn. We mogen verschillende meningen hebben, dat is net verrijkend. Maar probeer eens elkaar iets meer te verstaan dan te bevechten. Minder te oordelen, meer te luisteren. Minder te klagen, meer te waarderen. De tijd die we krijgen is zo kort, waarom zouden we die vullen met negativisme en bitterheid? OK, het leven is soms zwaar. Ik heb het zelf ondervonden. Maar een glimlach, een knuffel, een kaartje, een gebakje, een bloemetje. Ik heb er massa’s gekregen en ik kan zeggen, dat doet zo’n deugd. Ik ben jullie allemaal dankbaar. Voor de momenten, voor de woorden, de vriendschap, de liefde. Jullie leven gaat nu verder maar ik hoop dat er af en toe een gedachte aan mij mag opduiken. Misschien als je in de zon wandelt,of in het bos tussen de ruisende bladeren, of als je naar de zee kijkt, of de sterren. Dank jullie wel voor alles wat was en alles wie jullie zijn. En vergeet het leven niet te vieren, elke dag een beetje." Met elke kilometer die we stappen, dragen we die woorden mee. Dit initiatief is ontstaan uit vriendschap, uit gemis, uit liefde, maar vooral uit de wil om Lieve’s boodschap van hoop verder te verspreiden. Want als wij iets van haar geleerd hebben, dan is het dit: zelfs in moeilijke tijden kunnen kleine gebaren een wereld van verschil maken. En het afstappen van de kust is niet toevallig en toch wat symbolisch: ze hield van 't zeetje- dus dit wordt meer dan speciaal voor ons. Samen willen we blijven kiezen voor mildheid. Voor verbondenheid. Voor licht. Voor Lieve.